Kotły gazowe i paleniska olejowe

W ogrzewaniach centralnych poza opałami stałymi używa się coraz częściej gaz i oleje opałowe. Głównymi ich zaletami jest zmniejszenie albo zupełne wyeliminowanie pracy obsługi, łatwiejsza dostawa paliwa, czystość działania, łatwość włączania i wyłączania paleniska i możliwość daleko idącej samoczynnej regulacji wydajności przy stosunkowo małym nakładzie kosztów nawet w małych kotłach. Konieczne urządzenia paleniskowe na gaz lub oleje mogą być wbudowane do prawie wszystkich rodzajów kotłów opisanych poprzednio. Często jednak związane jest z tym pewne zmniejszenie wydajności kotłów. Kotły specjalne stosuje się przede wszystkim przy opalaniu gazem z powodu lepszego wykorzystania ciepła i lepszej zdolności regulacji. Kotły na gaz. Zeliwne kotły na gaz łączy się z pojedynczych członów, podobnie jak kotły na koks i węgiel. Zamiast rusztu umieszcza się w dolnej części kotła proste rury palnikowe z licznymi małymi otworkami. Dla zwiększenia wydajności po- wierzchnie ogrzewalne zaopatrzone są w żebra od strony przepływu gazu. Spaliny odprowadza się wąskimi kanałami wznoszącymi się do górnej części kotła. Wybierając odpowie- dni typ kotła i liczbę członów można zestawić kotły o wydajnościach grzejnych 10 000 — 400 000 kcal/h. Stalowy kocioł ogrzewczy opalany gazem. Jest to kocioł okrągły z pionowy- mi spalinowymi powierzchnia- mi ogrzewalnymi wykonanymi z rur, przy czym palniki są umieszczone pierścieniowo w dolnej części. Kotły te, podobnie jak kotły żeliwne, pracują przy ciągu naturalnym, dlatego określa się je często jako kotły pracujące przy ciągu komina. Wydajność ich wynosi 20000 — 300 000 kcal/h. Często także wykłada się palenisko kotłów gazowych materiałem ceramicznym, który rozżarza się pod wpływem płomieni gazu. Można przez to zwiększyć wydajność powierzchni stykających się z płomieniem i stworzyć równomierniejsze obciążenie poszczególnych części powierzchni ogrzewalnej. W przewodach spalinowych kotłów gazowych trzeba, podobnie jak i w piecach gazowych, wbudować urządzenie zabezpieczające przepływ spalin, aby spalanie było niezależne od wahań ciągu komina i powstrzymać podmuchy wsteczne szkodliwie oddziałujące na spalanie. Ciśnienie zapewniające ciąg w kotłach tego typu wynosi tylko 0,5 mm H20 może być ono uzyskane przez urządzenie zabezpieczające przepływ tylko wówczas, gdy spaliny nie są zbyt ochłodzone na powierzchniach ogrzewalnych kotła na warunek ten ograniczający temperaturę ochłodzonych spalin trzeba zwracać również uwagę ze względu na konieczność uniknięcia skraplania się pary wodnej w kominie . Sprawność kotła tego typu na stanowisku badawczym wynosi zawsze 85 – 90% W praktycznym użytkowaniu można liczyć na wykorzystanie ciepła 80 – 85 a. Według DIN 4702 dla kotłów o ciągu naturalnym przyjmuje się natężenie normalne równe 10 000 kcal/m-h, przy dolnej wartości opałowej gazu przynajmniej 4000 kcal/Nm. Kocioł nie może być przeciążony, a wydajność nominalna i wydajność szczytowa są jednakowe – przeto należy w przypadku ogrzewania centralnego zastosować kocioł o wydajności o 25010 wyższej niż zapotrzebowanie ciepła ogrzewanego budynku. Wyższe wydajności można osiągnąć stosując ciąg sztuczny. Kotły o wysokiej wydajności używa się najczęściej w dużych urządzeniach. [przypisy: beton architektoniczny, beton dekoracyjny, listwy przysufitowe]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: beton architektoniczny beton dekoracyjny listwy przysufitowe